Το μοντέλο “Dino” αποτελεί τη συγκινητική απότιση φόρου τιμής του Έντζο Φεράρι προς το γιο του Ντίνο, ο οποίος χάθηκε από παθολογικά αίτια το 1956. Το όνομα του γιου του στολίζει από το 1965 τα κομψά αμαξώματα μιας νέας σειράς αυτοκινήτων για αγώνες και τουρισμό που κατασκευάστηκαν στο Μαρανέλο. Το “308 GT4”, υπογεγραμμένο από τον Μπερτόνε, αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά στολίδια της σειράς.

Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και μια και η παραγωγή των Spider και των Berlinette 246 τερματίζεται, η ιταλική εταιρεία παρουσιάζει ένα καινούργιο μοντέλο: Το “Dino 308 GT4 2+2”. Το αυτοκίνητο αποκαλύπτει τις αρετές του στην Έκθεση Αυτοκινήτου στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 1973!

Δημιούργημα του Bertone

Με έκπληξη ο οίκος Pinninfarina πληροφορήθηκε την ανάθεση σχεδιασμού για το νέο «άτι» του «στάβλου» Μαρανέλο στον οίκο Bertone! Η έκπληξη ήταν δικαιολογημένη την στιγμή που ο Pinninfarina ήταν ο καθιερωμένος και επίσημος σχεδιαστής της βιομηχανίας του Maranello από το 1953! H Ferrari Dino “308 GT4 2+2” είναι η μοναδική Ferrari που σχεδιάστηκε από τον Bertone και το μοναδικό μη Pinninfarina μοντέλο.

Ο οίκος Bertone, αυτή η περίφημη εταιρεία σχεδιασμού αμαξωμάτων, είχε προτείνει στην Ferrari 3 αμαξώματα, εκ των οποίων ένα μοντέλο ήταν για το σαλόνι της Γενεύης το 1950 και μόνο για επίδειξη ενώ τα υπόλοιπα δύο μοντέλα στις αρχές του ’60, για να γίνουν η βάση για την 250 GT. Με την παρουσίαση της “308 GT4” πολλοί δυσαρεστήθηκαν αναπολώντας την αισθησιακή μορφή της 246, της Ferrari με τις πολλές καμπύλες! Αποτέλεσμα ήταν μία χλιαρή υποδοχή από τους δημοσιογράφους του αυτοκινητιστικού τύπου, χαρακτηρίζοντας την άκρως συντηρητική και κατηγορώντας την ότι παραπέμπει σε κάποια σχέδια με «υπογραφή Bertone» που αφορούσαν κάποιες άλλες Ιταλικές αυτοκινητοβιομηχανίες όπως οι “Lancia Stratos” και “Lamborghini Uraco”!

Όπως πάντα όμως μετά την καταιγίδα έρχεται η γαλήνη, έτσι έγινε και αυτήν την φορά μιας και οι δημοσιογράφοι σιγά σιγά άρχισαν να εγκωμιάζουν την αρχιτεκτονική δομή του αυτοκινήτου με την άνετη καμπίνα των 2+2 θέσεων, η οποία είναι κατασκευασμένη από τον οίκο “Scaglietti” από ατσάλι με εξαίρεση το καπώ και τις εμπρόσθιες επιφάνειες επικάλυψης που ήταν από αλουμίνιο. Το σασσί παραμένει πανομοιότυπο με αυτό των σειρών 206 και 246 GT/GTS δηλαδή ατσάλινο σωληνωτό. Το μεταξόνιο έχει επιμηκυνθεί στα 2.250 χιλιοστά. Η οροφή έχει την μορφή ενός σταθερού εξωτερικού καλύμματος και είναι φτιαγμένη από ατσάλι, σε αντίθεση με τα πρώτα μοντέλα στα οποία τόσο η οροφή όσο και τα δύο καπώ ήταν από αλουμίνιο. Η κατανομή βάρους είναι 43% στο μπροστινό τμήμα και 57% πίσω, με το σύστημα ανάρτησης να αποτελείται από διπλά ψαλίδια, ανεξάρτητη σε κάθε τροχό με “Koni” αμορτισέρ 82 x 1,83 στους μπροστινούς και 82 x 1,931 στους πίσω. Τον υψηλό βαθμό πρόσφυσης για «άγρια κρατήματα ακόμα και σε βρεγμένο» εξασφαλίζουν τα Michelin ή Goodyear (205/70 VR14) σε συνδυασμό με ζάντες αλουμινίου Cromodara! Τα εξωτερικά καλύμματα των τροχών προέρχονται από τα αποθέματα του Fiat Dino 24000.

Οκτακύλινδρος κινητήρας σε διάταξη V

Το αληθινά καθαρόαιμο πνεύμα της εταιρείας αντανακλάται στον σχεδιασμό και συναρμολόγηση των κινητήρων από τη γραμμή παραγωγής του Μαρανέλο. Για πρώτη φορά διατίθεται σε μοντέλο μαζικής παραγωγής της Ferrari ένας εκπληκτικός οκτακύλινδρος κινητήρας σε διάταξη “V” και γωνία ανοίγματος 90ο. Διαθέτει τέσσερις εκκεντροφόρους επικεφαλής, με κίνηση, μέσω δύο ιμάντων, από το στροφαλοφόρο άξονα, ημισφαιρικούς θαλάμους καύσης με διάμετρο και διαδρομή απευθείας από την “Daytona”.

Ο κάθε κύλινδρος ενσωματώνει υποδοχές για δύο βαλβίδες και ένα μπουζί 14 χιλιοστ. ενώ το σύστημα ανάφλεξης αποτελείται από δύο διανομείς ρεύματος τύπου Marelli 159A, έναν ανά σειρά κυλίνδρων και οι οποίοι λαμβάνουν κίνηση από τους εκκεντροφόρους άξονες. Αποτέλεσμα όλης αυτής της διάταξης είναι να μεταφέρονται στους πίσω τροχούς μέσω ενός συστήματος μετάδοσης με κιβώτιο 5 σχέσεων οι «255 ίπποι» που παράγονται στις 7.600 σ.α.λ. Τώρα για το θέμα επιβράδυνση φροντίζουν τα 4 δισκόφρενα αυτόματου αερισμού για την ψύξη τους.

Εξοπλισμός

Το καλοκαίρι του ’76 η “Dino” είναι το πρώτο μοντέλο της Ferrari που το σήμα με το «αλογάκι» παρουσιάζεται σαν «πορτραίτο» πλέον! (δηλαδή από οριζόντιο παραλληλόγραμμο, γίνεται κάθετο παραλληλόγραμμο).

Οι γρίλιες της μάσκας προεξέχουν από τα φώτα ομίχλης έχοντας το ίδιο πλάτος με το εμπρόσθιο προφυλακτήρα. Το δειγματολόγιο της “308 GT4” περιείχε 11 κλασσικά χρώματα και δέκα μεταλλικά ενώ τα βερνίκια ήταν της μιλανέζικης φίρμας “Gliddens Salchi”.

Στο σαλόνι τώρα τα καθίσματα ήταν καλυμμένα με βινύλιο, εκτός από το κεντρικό τμήμα τους και από τα υποστηρίγματα των κεφαλιών που ήταν από ύφασμα. Το τιμόνι με τις τρεις αλουμινένιες ακτίνες και την «κόρνα» στο κέντρο προερχόταν από την “Momo” και είχε δερμάτινη επικάλυψη.

Τα ηλεκτρικά παράθυρα όπως και ο κλιματισμός ήταν στάνταρ εξοπλισμός στην τιμή του αυτοκινήτου, ενώ πρόσθετη επιλογή ήταν η χειροκίνητα ανοιγόμενη οροφή για την ευχάριστη αίσθηση της ελεύθερης οδήγησης!

Στο διάστημα 1974 – 1980 2.826 Dino “308 GT4 2+2” στολίζουν τα γκαράζ αντίστοιχων “macho αθλητικών τύπων”.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ “RAINBOW”

Τα εργαστήρια της εταιρείας αμαξωμάτων “Bertone” κατασκεύασαν ένα πρωτότυπο με την επωνυμία “Rainbow”, βασισμένο σε σασσί μιας “Dino 308 GT” (σασσί υπ. αριθμ. 12.788), το μεταξόνιο του οποίου κονταίνει από 255 σε 245 εκ. Το όχημα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1976 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τορίνο. Διέθετε ριζικά ανανεωμένη μορφή, στο στυλ της σχολής των έντονων γωνιών, στηριζόταν σε ελαστικά με ζάντες Speeline, ενώ είχε και μεταλλική συρόμενη οροφή, η οποία μαζευόταν πίσω από τη θέση του οδηγού μέσω μηχανικού συστήματος. Αυτό το μοναδικό μοντέλο χρησιμοποιήθηκε για κάποιο χρονικό διάστημα από τον Νούτσιο Μπερτόνε για να μεταβαίνει στο γραφείο του.