Dodge CUSTOM ROYAL

Αυτόν τον μήνα παρουσιάζουμε μία Αμερικανίδα κυρία του δρόμου που την δεκαετία του ’50 είχε κλέψει πολλές καρδιές και με το μοντέλο της «La Femme» ήταν το όνειρο πολλών κυριών! Όλα ξεκίνησαν όταν, ένας νεαρός μηχανικός ονόματι Μάουρι Μπάλντούϊν, ο οποίος εργαζόταν για τον Βιργίλιο Έχνερ, σχεδίασε το 1955 τα μοντέλα των Dodge και Plymouth με σχεδιαστικές γραμμές πολύ διαφορετικές απ' αυτές του Desoto, του '55 του Chrysler και του Imperial, τα οποία είχαν λάβει στοιχεία επιρροής από τον Βιργίλιο Έχνερ. Σε μία συνέντευξη πριν από 20 χρόνια ο Μπάλντούϊν (παρόλο που ήδη είχαν περάσει περί τα 20 χρόνια από το τέλος του προγράμματος) είχε έντονη την εμπειρία στην μνήμη του μιας και ήταν πολύ συναρπαστικό όπως παραδέχτηκε.

Αλλά ας ξεδιπλώσουμε λίγο τα πράγματα ιστορικά. Ο Βιργίλιος Έχνερ είχε θέσει σκοπό του, να αλλάξει το πρότυπο της Chrysler από μία πολύ συντηρητική γραμμή, σε κάτι πολύ πρωτοποριακό ώστε να γίνει πρότυπο σχεδιαστικής γραμμής για την General Motors, πράγμα το οποίο επέτυχε προς το τέλος του 1957.

Η Dodge του ’55 ήταν κάτι το πολύ πρωτοποριακό και με πολύ καλές πωλήσεις εκείνη την χρονιά. Παρόλο που η Dodge παρέμενε από το 1953 στην όγδοη θέση στην κατάταξη των πωλήσεων η παραγωγή διπλασιάστηκε σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Ήταν η τρίτη χρονιά από την ημερομηνία έναρξης του μοντέλου όταν η Dodge είχε κατασκευάσει περισσότερα από 300.000 αυτοκίνητα (οι άλλες δύο χρονιές ήταν το 1950 και το 1951). Οι ευδιάκριτα ζυγισμένες σχεδιαστικές γραμμές του Μπάλντουϊν με την μάσκα να αποτελείται από δύο τμήματα, τα φανταστικά χρωματικά σύνολα με 2 ή 3 τόνους, τα ασύμμετρα που φορούσαν τα αμαξώματα, το σαλόνι με φανερές τις καταβολές από τα cockpit των αεροσκαφών και ο συνδυασμός με τα μακρύτερα και πιο έντονα φτερά, δημιούργησαν την ομορφότερη Dodge της γενιάς, Όσο για τις επιδόσεις αυτό είχε ανατεθεί στον καινούργιο V-8 κινητήρα (270 ci Hemi) που με τους 193 hp έδινε μία αξιοπρεπή παρουσία στους δρόμους! 

Από την αρχική παρουσίαση του μοντέλου ο κινητήρας V-8 κυριαρχούσε στις πωλήσεις ενώ οι απλοί εξακύλινδροι κινητήρες προσφέρονταν μόνο με το Coronet-Sedan και Coronet-wagon, ενώ υπήρχε μία ευρεία γραμμή με Coronet, Royal και Custom Royal με V-8 κινητήρα συμπεριλαμβανομένων και τριών μοντέλων με σκληρή οροφή. Το 1956 προστέθηκαν πιο έντονα φτερά και ο έλεγχος του αυτόματου κιβωτίου μετετράπη από λεβιέ στο ταμπλό σε ένα σύστημα κονσόλας με πιεστικούς διακόπτες - πλήκτρα αριστερά από το τιμόνι διευθύνσεως. Οι γραμμές του αμαξώματος παρέμειναν οι ίδιες με την μόνη διαφορά ότι προστέθηκε η 4πορτη έκδοση με σκληρή οροφή και στις τρεις σειρές παραγωγής που φορούσαν κινητήρα V-8. 

  Ναυαρχίδα στην σειρά V-8 ήταν η D-500, η οποία έκρυβε 260 hp στις 4400 σ.α.λ. από τον καινούργιο κινητήρα 315 ci. Αυτός ο πολλά υποσχόμενος κινητήρας μπορούσε να παραγγελθεί με οποιοδήποτε μοντέλο συμπεριλαμβανομένου ακόμα και αυτού του κατά τα άλλα συνηθισμένου Coronet Club Sedan, ένα πραγματικά καταπληκτικό αυτοκίνητο ιδίως στα Grand-Prix. Τα επίσημα αποτελέσματα ήταν παρά πολύ καλά. Το 1956 οι Dodge κέρδισαν 11 αγώνες Grand-National ενώ στο Bonneville ένα Custom Royal sedan έθεσε ρεκόρ ταχύτητος άνω των 306 m.p.h.

Στα μέσα του 1955 παρουσιάστηκε η έκδοση, η οποία έτυχε πολλών ειρωνευτικών σχολίων από τους κουλτουριάρηδες σωβινιστές!! Ήταν μία ειδική έκδοση του Custom Royal Lancer η επονομαζόμενη «La Femme», βαμμένη συνήθως σ' ένα τόνο του ροζ και με συνδυασμό άσπρο του ζαφειριού. Περιελάμβανε για την γυναίκα οδηγό ειδικό εξοπλισμό που προσφερόταν δωρεάν! Παραδιδόταν με μία κάπα για την οδηγό αναλόγου χρώματος με το χρώμα του αυτοκινήτου, μπότες, ομπρέλα, γυναικεία κρεμαστή τσάντα και υφασμάτινη λουλουδάτη ταπετσαρία! Όλα τα ανωτέρω ήταν ανδρική πρωτοποριακή ιδέα πωλήσεων, με στόχο την γυναίκα οδηγό που ήθελε να ξεχωρίζει! 

Την ίδια εποχή υπήρχε και το Coronet Texan, μία έκδοση για τον macho- άνδρα οδηγό, ώστε να φέρει την ισορροπία των σχέσεων όπως άλλωστε απαιτούσαν οι καιροί. Δεν είναι σωστό να το αναφέρουμε αλλά η πραγματικότητα είναι το ότι: Το 1955 το μοντέλο «La Femme» ήταν αυτό ακριβώς που ήθελαν όλες οι γυναίκες - οδηγοί της εποχής.

Ήταν μια μεγάλη επιτυχία για τα σαλόνια και τις εκθέσεις αυτοκινήτου και βοήθησε τα μέγιστα στο να αυξηθεί η κίνηση των επισκεπτών στα σαλόνια και τις αντιπροσωπείες αυτοκινήτων. 

Στα μέσα του 1956 το «La Femme» επέστρεψε με χρωματικό συνδυασμό ροζ της λεβάντας και λευκού ενώ στον εσωτερικό διάκοσμο πρωταγωνιστούσε το ύφασμα με χρυσαφί κηλίδες, Από πλευράς αξεσουάρ υπήρχαν η ομπρέλα ίδιου χρωματισμού (όπως του αυτοκινήτου επιλογής), καπέλο βροχής, και τσαντάκι πορτοφόλι!! Όμως τι σύμπτωση. Και το μοντέλο Texan ήταν επίσης στο προσκήνιο με μια τελείως καινούργια και τελείως εξωτική Dodge, την «Golden Lancer»! Αυτό το φανταχτερό και γρήγορο αυτοκίνητο ήταν μία D-500 με σκληρή οροφή και με χρωματικές αποχρώσεις όπως χρυσό και άσπρο παραπλήσιο με τον συνδυασμό χρωμάτων της Plymouth Fury του '56. Εσωτερικά είχε κάποιες καινοτομίες όπως χρυσό διάκοσμο στα όργανα ελέγχου, εταζέρα και εσωτερικές επενδύσεις στις πόρτες προφορμαρισμένες. Την όλη εικόνα επίσης συμπλήρωνε μια ξεχωριστή ταπετσαρία με μία μείξη χρωμάτων όπως άσπρα, μαύρα και γκρι. (Πολλές φορές σκέφτομαι ότι ήταν παρόμοια με το Fury, το Desoto Adventurer και την Chrysler 300 - Β μιας και όλα είχαν διακοσμητικό λευκό με χρυσό ή καφέ χρωματισμό!). Πιστεύω ότι είναι αυτοκίνητα τα οποία θα έκαναν μια υπέροχη συλλογή έτσι όπως είναι αντιπροσωπευτικά δείγματα του στυλ και της αντίληψης της δεκαετίας του '50!! (Συμπληρώνει ο Μπάλντούϊν).

Σημεία Αναγνώρισης

Γενικός κανόνας είναι το ότι οι πίσω προφυλακτήρες της Dodge του ’56 είχαν έντονα ενσωματωμένα πτερύγια (πούλιες) ενώ του ’55 δεν είχαν. Μοναδική εξαίρεση ήταν τα «Custom Royals», μοντέλα του ’55 τα οποία παραδίδονταν στους πελάτες με μικρά πρόσθετα χρωμιωμένα φτερά για τους προφυλακτήρες (πούλιες). Στο μοντέλο δε του «Station Wagon» του ’56 (του οποίου οι προφυλακτήρες προέρχονταν από το μοντέλο του ’55 χωρίς παρεμβάσεις) υπήρχε μόνη προσθήκη τα βιδωτά χρωμιωμένα φτερά (πούλιες). Σημείωση: Οι μικροί αριθμοί παραγωγής του wagon του ’56 δεν επέτρεψαν στο να διαμορφωθούν τα πίσω φτερά του προφυλακτήρα ώστε να μοιάσουν στα άλλα μοντέλα. Όμως τα μοντέλα και των δύο χρόνων (’55 και ’56) χρησιμοποιούσαν διαιρούμενη μάσκα και φορούσαν καπό υπερυψωμένο στο κέντρο του, αρχή του οποίου (πάνω από την μάσκα) ήταν ένα επιχρωμιωμένο προσομοίωμα ανεμοσυλλέκτου (διακοσμητικό) που είχε μία κάθετη λεπίδα (για το μοντέλο του '55) και αργότερα δύο κάθετες λεπίδες (για το μοντέλο του ’56). Σημείωση: Το 1955 ο όρος «Lancer» χρησιμοποιήθηκε σε δύο Custom Royals χωρίς σκληρή οροφή.

Το ένα ήταν ένα Coupé με πτυσσόμενη μαλακή οροφή και το άλλο ήταν ένα πολύ διαδεδομένο τετράθυρο Sedan. Το 1956 ο όρος «Lancer» αναφερόταν στα δίπορτα και τετράπορτα μοντέλα με σκληρή οροφή!!

Γενική Εκτίμηση

Χρωματικοί συνδυασμοί με τρεις τόνους μπορεί σήμερα να θεωρούνται πολύ κραυγαλέοι (φανταζί) και κακόγουστοι, όμως τα φτερά στο πίσω μέρος του αμαξώματος καθώς και τα μικρά φτερά στους προφυλακτήρες (πούλιες) και τα διάφορα διακοσμητικά είναι αντικείμενο νοσταλγίας, ιδίως την στιγμή που αυτά τα μοντέλα της Dodge αρέσουν ακόμα και σήμερα, ιδιαίτερα με το μοντέλο του ’55 το οποίο ξεχωρίζει σε σημείο που να υπάρχουν λέσχες μόνο για συγκεκριμένα μοντέλα! Συχνά όταν κανείς ξεφυλλίζει το «Hemmings Motor News» δεν μπορεί να μην σταθεί με θαυμασμό και ζήλεια σε φωτογραφίες και αφιερώματα του μοντέλου Custom Royal τόσο του Coupé όσο και του sport- με ανοιγόμενη οροφή! Πολλές φορές, ομολογεί ο Μπάλντούϊν, βρήκα καλοδιατηρημένα μοντέλα, όμως τα οικονομικά δεν επέτρεπαν την αγορά τους! Εάν όμως είχα την οικονομική δυνατότητα, δεν θα το σκεφτόμουν καν.

Το μοντέλο με τους περισσότερους οπαδούς είναι το D-500 σε οποιαδήποτε έκδοση, ιδίως όμως με την σκληρή οροφή. Οι δε εκδόσεις «La Femme» και «Texas» αλλά και το υπέροχο «Golden Lancer» ήταν προορισμένα να γίνουν κτήμα λίγων και οικονομικά ισχυρών ατόμων. Σε πολύ καλές τιμές μπορεί κάποιος να αγοράσει Coronet και Royal με σκληρή οροφή, καθώς και το τετράπορτο Lancer με την σκληρή οροφή.

Το φθηνότερο όλων είναι το «Coronet convertible», το οποίο συναντάται στην έκδοση του 1956. Όσα είναι εφοδιασμένα με τους 6 κυλίνδρους κινητήρες είναι πολύ σπανιότερα από τα 8 κύλινδρο αλλά δεν έχουν πολλούς θιασώτες.

Τα μηχανικά μέρη υπάρχουν σε αφθονία στην αγορά με μόνη εξαίρεση λίγα τμήματα του αμαξώματος, που είναι λίγο δύσκολο να βρεθούν.

Τα αυτοκίνητα αυτά είναι απλά από πλευράς μηχανολογίας, εύκολα στο να ασχοληθείς μαζί τους, συμπαγή και πάρα πολύ αξιόπιστα με μικρό ποσοστό βλαβών.

Ένα πολύ δυσεύρετο αξεσουάρ εποχής, το οποίο μπορεί να αγοράσει κάποιος, εάν το βρει, είναι το σύστημα ακρόασης δίσκων βινυλιού το «Highway Hi - Fi» (που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1956) αλλά έγινε ευρέως γνωστό το ’57! Η καινοτομία του ήταν ότι έπαιρνε ειδικούς δίσκους και η βελόνα του ήταν σχεδιασμένη να μένει στις γραμμώσεις ανάγνωσης χωρίς προβλήματα από τυχόν ανωμαλίες του δρόμου. Λόγω των χαμηλών αριθμών πωλήσεων όμως καθώς και των περιορισμένων μουσικών επιλογών (γιατί είχε ειδικούς δίσκους) και της μικρής χρονικής διάρκειας των ακουσμάτων απεσύρθη.

  Το σημερινό CD είναι ο απόγονος αυτής της ιδέας της Chrysler που ξεκίνησε πριν από 40 χρόνια.

Επίλογος

Ακόμη και εάν αγόραζες μία «Dodge» του ’55 ή του ’56 σε υψηλές τιμές π.χ. το 1988 θα είχες περιθώριο κέρδους, Εκείνη την χρονική περίοδο τα περισσότερα μοντέλα είχαν διπλασιάσει την τιμή τους, Τί είναι αξιοπρόσεκτο όμως; Είναι το γεγονός ότι οι τιμές ανεβαίνουν με σταθερό ρυθμό τα τελευταία χρόνια ακόμη και μία συνηθισμένη δίπορτη «Coronet» έχει ένα σεβαστό ποσό χρημάτων για να την αποκτήσεις.

Η ύφεση στις αρχές του ’90 άφησε τις τιμές των Dodge ανεπηρέαστες. Αυτό δικαιολογείται από δύο λόγους:

α) Οι Dodge του 1950 δεν είχαν ανταπόκριση στους διάφορους πλειστηριασμούς σαν επένδυση όπως συνέβη με τα μοντέλα «Daytona Hemis».

β) Οι τιμές είχαν κρατηθεί πολύ χαμηλά έως το 1989.

Τελευταία που άρχισε να δημιουργείται αγοραστικό ενδιαφέρον οι τιμές ανεβαίνουν σε λογικά πάντως πλαίσια. Σε αυτήν την τιμή κόστους οι Dodge είναι μία καλή αγορά που έχει να προσφέρει πολλά στους λάτρεις του είδους.